สามสิบปี คอของหินราชินีที่เหย่หลิ่วเล็กลงเกือบครึ่ง

บนแหลมเหย่หลิ่ว ชายฝั่งเหนือของนิวไทเป คลื่นและลมกัดเซาะหินทรายจนเป็นหินรูปเห็ด ผิวหินมีลายวงสีเหลืองอมน้ำตาล ก้อนที่มีชื่อที่สุดคือเศียรราชินี ซึ่งคอบางลงปีละ 1 ถึง 2 ซม. จากการผุกร่อน ข้อมูลการวัดระยะยาวของสำนักงานพื้นที่ท่องเที่ยวบันทึกว่า เส้นรอบคอวัดได้ 220 ซม. ในปี 1994 และเหลือ 116.59 ซม. ในเดือนตุลาคม 2024

ไปเหย่หลิ่วต้องต่อรถบัสจากรุ่ยฟาง และจะไปภูเขาและทะเลที่ไหนของนิวไทเป ส่วนใหญ่ก็ต้องลงเปลี่ยนรถที่รุ่ยฟาง สายผิงซีแยกออกจากที่นี่ เป็นทางรถไฟสายย่อยรางเดี่ยวที่เลาะหุบเขาแม่น้ำจีหลงขึ้นไปทางต้นน้ำ ผ่านโหวถงและสือเฟิ่น ไปสุดสายที่จิงถง ตู้รถไฟเล็ก นอกหน้าต่างเป็นแม่น้ำก่อน แล้วจึงเป็นปากอุโมงค์ที่เจาะชิดหน้าผา

จิ่วเฟิ่นอยู่อีกทิศ นั่งรถบัสจากรุ่ยฟางขึ้นเขาไป ที่นี่เคยเป็นชุมชนเหมืองทอง ถนนจึงตัดไปตามไหล่เขา ถนนจีซานวิ่งขวาง ถนนซู่ฉีเป็นบันไดหินดิ่งลงไป หน้าต่างโรงน้ำชาหันออกทะเล ร้านหน้าบ้านขายบัวลอยเผือกกับเฉ่าจ๋ายกั่ว ขนมแป้งข้าวสีเขียวใส่สมุนไพรป่า

ที่ถนนเก่าสือเฟิ่น รางรถไฟวิ่งผ่านกลางระหว่างร้านสองฝั่ง ช่วงที่สายนี้คึกคักที่สุดของปีคือราวเทศกาลหยวนเซียว เมื่อนิวไทเปจัดปล่อยโคมลอยพร้อมกันที่ผิงซีและสือเฟิ่น ตอนที่ไม่มีรถไฟ นักท่องเที่ยวยืนบนรางเขียนคำอธิษฐานด้วยพู่กันบนโคมลอยทั้งสี่ด้าน จุดไฟแล้วปล่อย โคมค่อย ๆ ลอยผ่านสายไฟขึ้นไป ก่อนรถไฟเข้า ทุกคนถอยไปใต้ชายคาร้าน แล้วรถไฟก็แล่นช้า ๆ เบียดผ่านแผงสองข้าง