เส้นพาราฟินบนรถแห่เนบุตะของอาโอโมริ

ก่อนลงสีรถแห่เนบุตะของอาโอโมริ ช่างจะทาพาราฟินไปตามเส้นหมึกก่อน พาราฟินกั้นสีที่อยู่ติดกันไม่ให้ซึมเข้าหากัน และเมื่อเปิดไฟข้างใน ก็ทำให้รถแห่ดูสว่างขึ้นด้วย

งานก่อนถึงขั้นทาพาราฟินใช้เวลานาน รถแห่ของปีถัดไปจึงมักเริ่มทำทันทีที่เทศกาลจบ โครงหลักใช้ไม้ แล้วดัดลวดเป็นรูปนักรบและปีศาจทับลงไป ติดหลอดไฟไว้ข้างใน ตัดกระดาษวาชิแปะคลุมลวดจนทั่ว จากนั้นตัดเส้นด้วยพู่กันกับหมึกซูมิ ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม ชิ้นส่วนต่างๆ ย้ายไปประกอบที่ราสเซแลนด์ ซึ่งเป็นกลุ่มเต็นท์โรงงานขนาดใหญ่ และการยกตัวหุ่นที่เสร็จแล้วขึ้นฐานล้อเลื่อนต้องใช้คนราวห้าสิบคน

นอกช่วงเทศกาล รถแห่ถูกเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์เนบุตะวะรัสเซข้างสถานี รถที่จัดแสดงคือรถแห่จริงจากขบวนของปีก่อนๆ เข้าไปดูได้ใกล้จนเห็นรอยพู่กันบนกระดาษ

ตัวเทศกาลจัดทุกปีระหว่างวันที่ 2 ถึง 7 สิงหาคม พอค่ำลง รถแห่ขนาดใหญ่ที่จุดไฟจากข้างในก็เคลื่อนไปตามถนน มือกลองไทโกะเดินตามหลัง ขลุ่ยกับฉาบมือเล็กๆ บรรเลงทำนองเดิมซ้ำไปมา นักเต้นที่เรียกว่าฮาเนโตะใส่ยูกาตะกับหมวกประดับดอกไม้ กระโดดไปพลางตะโกนว่า ราสเซร่า

อาโอโมริอยู่ริมอ่าวมุตสึ ปลายเหนือสุดของเกาะฮนชู ก่อนอุโมงค์เซกังเปิดใช้ในปี 1988 เรือเฟอร์รีไปฮาโกดาเตะบนเกาะฮอกไกโดออกจากท่าที่นี่ เรือฮักโกดะมารุลำหนึ่งในนั้นจอดอยู่ข้างสถานีเป็นเรืออนุสรณ์ที่ขึ้นไปชมได้