ห่อตัวให้แน่น แล้วยืนเข้าไปในไฟ

พอค่ำ หน้าวัดก็แน่นไปด้วยคน ทุกคนห่อตัวมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อโค้ตหนา หมวกกันน็อก ผ้าขนหนูพันคอ ถุงมือผ้า เหลือเพียงดวงตาสองข้าง อากาศคละกลิ่นธูปกับดินปืน ฉุนปนหวานจาง ๆ เกี้ยวเจ้ายังมาไม่ถึง แต่ความเงียบตึงเครียดก็กดลงมาแล้ว ราวนาทีที่อึดอัดที่สุดก่อนพายุ สบตากับเพื่อนไม่กี่คนที่มาด้วยกัน ไม่มีใครพูด สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุกคนรู้ดี และจะถอยตอนนี้ก็สายไปแล้ว

เสียงระเบิดแรก ยังไม่ทันตั้งตัว วินาทีถัดมาก็เป็นประทัดบั้งไฟรอบทิศ วินาทีที่รังผึ้งประทัดถูกจุด บั้งไฟนับหมื่นพุ่งออกพร้อมกัน เสียงฟู่ ฟู่ ฟู่ พุ่งตรงเข้าใส่ฝูงชน กระแทกหมวกกันน็อก กระแทกเสื้อโค้ต ประกายไฟลากเส้นสว่างพุ่งกระจายในความมืด ควันดินปืนแสบจนหลับตา เสียงดังจนไม่ได้ยินหัวใจตัวเอง รู้สึกเพียงว่ามันเต้นเร็วกว่าประทัด ก้มหัว ขดตัว ปล่อยให้ประทัดระเบิดทีละลูกรอบตัว ทุกลูกกระแทกเข้าเต็ม ๆ ราวฝนเดือดที่สาดลงมาเต็มหัว

ประทัดผึ้งเหยียนสุ่ยจัดในคืนหยวนเซียว เกี้ยวเจ้าแห่ไปถึงไหน รังผึ้งประทัดก็ถูกจุดที่นั่น นี่คือความครึกครื้นที่ไร้เหตุผลที่สุดในไต้หวัน ไม่มีระยะปลอดภัย ไม่มีที่สำหรับผู้ชม ไม่ห่อตัวแล้วยืนเข้าไป ก็ถอยไปวงนอก ตำนานว่ามาจากโรคห่าเมื่อร้อยปีก่อน ชาวบ้านจุดประทัดเชิญเทพกวนอูออกตรวจเมืองขับไล่โรค ยิ่งจุดมากยิ่งรุ่งเรือง ยิ่งสงบสุข ดังนั้นนี่ไม่ใช่การจุดมั่ว แต่คือพิธีที่เปลี่ยนความกลัวเป็นความกล้า ยิ่งกลัว ยิ่งต้องยืนเข้าไป

ข้าง ๆ ลุงที่ห่อตัวมิดชิดคนหนึ่ง ในตอนที่ประทัดถี่ที่สุดกลับกางแขนออกรับ ทั้งตัวถูกแสงไฟห่อหุ้ม นั่นคือท่าที่มีแต่คนท้องถิ่นเท่านั้น รับประทัดราวกับรับพร ลองทำตามเขา เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เพียงชั่ววินาทีนั้น ไฟประทัดก็ไม่เหมือนการโจมตีอีกต่อไป กลับเหมือนพรอันแกร่งกล้า ที่สาดลงมาเต็มหน้าเต็มหัว ขอให้ยื่นมือรับไว้

วินาทีที่ประทัดหยุด โลกก็เงียบลงทันที พื้นปูด้วยเศษประทัดสีแดง อากาศข้นจนแทบไม่จางเต็มไปด้วยกลิ่นดินปืน ถอดหมวกกันน็อก ผมติดกันด้วยเหงื่อ หูยังอื้ออยู่ ฟังอะไรไม่ชัดอยู่พักใหญ่ เพื่อนไม่กี่คนสบตากัน แล้วก็หัวเราะ หัวเราะแบบเซ่อ ๆ เพราะไม่มีใครบอกได้ว่าสิบนาทีเมื่อครู่ ผ่านมาได้อย่างไร

วันนั้นขากลับ แทบไม่มีใครพูด แต่ความรู้สึกที่ได้ยืนเข้าไปในไฟด้วยกัน แล้วเดินออกมาทั้งเป็นด้วยกัน ยังเกาะติดตัวอยู่ ราวกลิ่นดินปืนที่ล้างเท่าไรก็ไม่ออก ผมคิดว่าคุณก็จะเข้าใจ ความครึกครื้นบางอย่างต้องแลกด้วยทั้งร่างกาย และสิ่งที่ได้กลับมาไม่ใช่คลิปวิดีโอ แต่คือบางสิ่งระหว่างคนไม่กี่คน ที่ไม่ต้องพูดออกมาอีกแล้ว