ใบยาสูบเจมเบอร์ที่เคยใช้ห่อซิการ์

ใบยาพันธุ์เบซูกีนาโอกส์ที่ปลูกรอบเจมเบอร์เคยมีชื่อในตลาดโลกในฐานะใบห่อ ใบรัด และไส้ซิการ์ เมืองนี้ในชวาตะวันออกรายล้อมด้วยไร่นา และคนอินโดนีเซียเรียกที่นี่ว่า Kota Tembakau หรือเมืองยาสูบ

วันที่ 21 ตุลาคม 1859 จอร์จ เบอร์นี กับมาธีเซนและฟาน เกนเนป ตั้งบริษัท NV Landbouw Maatschappij Oud Djember และเริ่มปลูกยาสูบบนที่ดินเช่าระยะยาวแถบเจงกาวาห์ ที่เลือกยาสูบก็เพราะยุโรปและอเมริกาต้องการใบยาทำซิการ์ ต่อมาชาวดัตช์ยังนำพันธุ์ยาสูบจากละตินอเมริกามาผสมกับพันธุ์พื้นเมืองของเจมเบอร์

ยุครุ่งเรืองจบลงในทศวรรษ 1970 บริษัทยาสูบหลายแห่งปิดตัว แต่ในเมืองยังมีผู้ส่งออกยาสูบอยู่ 18 ราย ส่วนพิพิธภัณฑ์ Museum Lembaga Tembakau ของสถาบันยาสูบท้องถิ่นเก็บเครื่องมือและเอกสารการแปรรูปใบยาไว้

นอกจากยาสูบก็มีกาแฟกับโกโก้ วันที่ 1 มกราคม 1911 รัฐบาลอาณานิคมดัตช์ตั้งสถานีทดลอง Besoekisch Proefstation ขึ้นที่นี่ ต่อมากลายเป็นสถาบันวิจัยกาแฟและโกโก้แห่งอินโดนีเซีย (Puslitkoka) ซึ่งรับผิดชอบงานวิจัยกาแฟและโกโก้ระดับประเทศมาตั้งแต่ปี 1981 มีทั้งเครื่องสีเปลือก เครื่องอบแห้ง ถังหมักโกโก้ และห้องปฏิบัติการตรวจคุณภาพ

ของฝากของเจมเบอร์ส่วนใหญ่เริ่มจากมันสำปะหลัง เอามันสำปะหลังไปหมักเป็นตาเป จากนั้นเคี่ยวกับน้ำตาล นมผง มาการีน และแป้งสาลี เทใส่ถาด พักให้เย็น แล้วตัดเป็นชิ้น ก็ได้ซัววาร์ซูวีร์ หน้าตาคล้ายโดดล แต่เนื้อแน่นกว่าและหวานกว่า

ปีหนึ่งมีไม่กี่วันที่ถนนใหญ่กลางเมืองกลายเป็นรันเวย์ ดีนันด์ ฟาริซ นักออกแบบชาวเจมเบอร์ พาขบวนชุดแฟนซีออกมาเดินบนถนนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2003 ซึ่งตรงกับวันก่อตั้งเมือง ขบวนนั้นเติบโตเป็นงาน Jember Fashion Carnaval ที่จัดทุกฤดูร้อน