บ้านโคมของแต่ละตระกูลถูกดันลงทะเลที่ซอยวั่งไห่

ระบบผลัดเวรนี้เริ่มจากการคืนดี ปี 1853 ซึ่งเป็นปีที่ 3 แห่งรัชศกเสียนเฟิง ชาวจางโจวและเฉวียนโจวในจีหลงปะทะกันจนมีผู้เสียชีวิตมาก (ข้อมูลของกระทรวงมหาดไทยไต้หวันระบุอีกความเห็นหนึ่งว่าปี 1851) ผู้อาวุโสทั้งสองฝ่ายไกล่เกลี่ย นำกระดูกผู้เสียชีวิตมาฝังรวมกันเรียกว่า "เหล่าต้ากง" และตกลงให้ตระกูลแซ่ต่าง ๆ ผลัดกันเป็นเจ้าภาพงานสารทจีน แข่งกันด้วยคณะแสดงแทนการใช้กำลัง ระบบนี้เริ่มในปี 1855 และเมื่อ 29 มกราคม 2008 สภากิจการวัฒนธรรม (ปัจจุบันคือกระทรวงวัฒนธรรม) ประกาศให้เป็นประเพณีพื้นบ้านสำคัญระดับชาติ

การลอยโคมเป็นเพียงพิธีหนึ่งในทั้งเดือน เทียบกับปฏิทินของสำนักงานอุตุนิยมวิทยากลางไต้หวันสำหรับปี 2027 ช่วงบ่ายวันที่ 1 ของเดือน เปิดประตูศาลที่ศาลเหล่าต้ากง 13 สิงหาคม แท่นบูชาหลักในสวนจงเจิ้งเปิดไฟ วันถัดมาแห่โคมเต๋า วันที่ 14 ของเดือนลอยโคมน้ำ 16 สิงหาคม พิธีทิ้งกระจาด และ 1 กันยายน (วันที่ 1 เดือนแปด) ปิดประตูศาลและส่งมอบกระถางธูปของเจ้าภาพที่ศาลเจ้าชิ่งอัน

โคมนำขบวนที่ถูกผลักออกจากฝั่งจะลอยออกไปตามกระแสน้ำ ส่องทางให้ดวงวิญญาณในน้ำ และนำพวกเขาขึ้นฝั่งมารับพิธีทิ้งกระจาดในวันรุ่งขึ้น