มีดทำครัวจินเหมินตีจากปลอกกระสุนใบปลิว

เหล็กในโรงตีเหล็กของจินเหมินจำนวนมากมาจากปลอกกระสุนของการระดมยิงปี 1958 ที่ชาวไต้หวันเรียกตามวันที่ว่า 823 อู๋เจิงต้ง ทายาทรุ่นที่สามของโรงมีดจินเหอลี่ รับช่วงโรงตีเหล็กของครอบครัวในปี 1983 และประเมินว่าตลอดสามสิบปีตีมีดไปแล้วราว 400,000 เล่ม ส่วนใหญ่ทำจากปลอกกระสุนโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งบรรจุดินระเบิดเพียงเล็กน้อยไว้ดันแผ่นเหล็กที่บรรจุใบปลิวออกทางก้นกระสุน กระสุนแบบนี้ไม่ระเบิดเมื่อตกถึงพื้น ปลอกจึงยังอยู่ครบทั้งชิ้น และเป็นเหล็กที่เหมาะจะตีเป็นใบมีด

ใน 44 วันที่หนักที่สุดของการระดมยิงปี 1958 กระสุนปืนใหญ่เกือบห้าแสนลูกตกลงบนจินเหมินและเกาะเล็กรอบ ๆ อุโมงค์จ๋ายซานบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของจินเฉิงเป็นร่องน้ำรูปตัว A ที่เจาะเข้าไปในหินแกรนิต ให้เรือเล็กเข้าไปจอดและขนถ่ายของข้างในได้โดยพ้นแนวยิง ทุกวันนี้ร่องน้ำยังมีน้ำทะเลอยู่ และผนังหินยังมีรอยสกัด

ชายฝั่งตะวันตกของจินเหมินอยู่ใกล้เซี่ยเหมินมาก วันฟ้าใสมองเห็นตึกสูงฝั่งตรงข้ามได้ชัด ตกกลางคืนทั้งฝั่งเป็นแสงไฟ หลังการระดมยิงปี 1958 ฝั่งจีนแผ่นดินใหญ่เปลี่ยนมายิงเฉพาะวันที่เป็นเลขคี่ และทำเช่นนั้นไปจนถึงปี 1979 ในช่วงเวลานั้นทั้งสองฝ่ายยังตะโกนใส่กันข้ามทะเลผ่านลำโพงขนาดใหญ่ สถานีกระจายเสียงหม่าซานที่ปลายด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะยังตั้งอยู่จนทุกวันนี้ ปัจจุบันมีเรือโดยสารแล่นไปมาระหว่างสองฝั่งภายใต้ความตกลงที่เรียกว่า สามเชื่อมเล็ก

เดือนตุลาคม 1949 ยุทธการกู่หนิงโถวเกิดขึ้นที่ชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของจินเหมิน วันที่ 23 สิงหาคม 1958 การระดมยิงปืนใหญ่ที่ชาวไต้หวันเรียกตามวันที่ว่า 823 ก็เริ่มขึ้น หลายสิ่งที่เห็นบนเกาะทุกวันนี้ย้อนกลับไปที่สองเหตุการณ์นี้ ทั้งหลักกันการยกพลขึ้นบกที่ปักเฉียงอยู่บนชายหาด บังเกอร์ริมฝั่ง ปากอุโมงค์ที่ตีนเขา ค่ายทหารเก่าที่ทาสีลายพราง และแนวต้นไม้กันลมที่ทหารปลูกไว้จำนวนมาก

ชายฝั่งแถบกู่หนิงโถวโล่งและว่าง มีแท่งคอนกรีตกันคลื่นเรียงอยู่ริมน้ำ ที่หมู่บ้านเป่ยซาน ไม่ไกลจากพิพิธภัณฑ์ยุทธการกู่หนิงโถว ตึกแบบตะวันตกหลังเก่ายังมีรอยกระสุนจากการรบอยู่บนผนัง

โฮ่วผู่คือย่านเก่าของเมืองจินเฉิง ทางเดินใต้ซุ้มอิฐแดงของถนนโหมฟั่น ที่ว่าการทหารสมัยราชวงศ์ชิง และศาลเจ้าเล็ก ๆ หลายแห่งอยู่ห่างกันแค่ไม่กี่ช่วงถนน ร้านค้ามักขายเหล้าเกาเหลียง ขนมถั่วกงถัง และทองม้วนไว้ด้วยกัน

ในหมู่บ้านแบบหมิ่นหนาน บ้านเก่าผนังอิฐแดงบนฐานหินแกรนิตตั้งเบียดกันอยู่ใต้สันหลังคาปลายแฉกแบบหางนกนางแอ่น ผนังด่างเพราะลมทะเล ที่ปากหมู่บ้านมีรูปปั้นสิงโตลม หรือเฟิงซือเหยีย บางตัวสวมผ้าคลุมสีแดง ชาวบ้านตั้งไว้เพื่อสยบลม