เรื่องเล่า
มอบทั้งฤดูร้อนไว้ในมือของเด็ก ๆ
สิ่งที่ได้ยินก่อนคือเสียงน้ำและเสียงกรีดร้อง ไม่ใช่แบบหวาดกลัว แต่แบบเด็กที่เล่นจนสุดเหวี่ยง ฤดูร้อน สวนน้ำริมแม่น้ำตงซานถูกน้ำยึดครองทั้งหมด น้ำพุ สไลเดอร์ สระตื้น แดดตีละอองน้ำให้เป็นประกายกระจายจนแสบตา อากาศมีกลิ่นปูนและหญ้าที่อุ่นด้วยแดด กับกลิ่นชื้น ๆ ตากแดดบนตัวเด็ก ผู้ใหญ่ยืนพับขากางเกงอยู่ริมขอบ เด็ก ๆ เปียกชุ่มไปนานแล้ว ไม่มีใครคิดจะห้ามใคร
เทศกาลของเล่นเด็กนี้จัดมาตั้งแต่ปี 1996 พาคณะศิลปะพื้นบ้านจากทั่วโลกมาที่แม่น้ำตงซาน สร้างขึ้นรอบสี่สิ่ง การแสดง นิทรรศการ การละเล่น และการแลกเปลี่ยน จัดมาสามสิบปีแล้ว การออกแบบของมันเรียบง่ายและกล้าหาญ ไม่เหมือนหลายเทศกาลที่จัดเพื่อผู้ใหญ่ มันยกทั้งสวน ทั้งฤดูร้อน ให้แก่เด็กอย่างซื่อตรง
บ่ายนี้อาจเจอระบำยุโรปตะวันออก กลองแอฟริกา เพลงออสโตรนีเซียน เด็ก ๆ นั่งบนหญ้าดูอย่างใจจดใจจ่อ ลืมแม้แต่ไอติมในมือจนละลายเลอะเต็มมือ เหนียว ๆ ก็ไม่สนใจ มันไม่เสแสร้งว่าลึกซึ้ง เพียงยกเทศกาลหนึ่งให้แก่เด็กอย่างจริงใจ และสิ่งนี้เองกินใจยิ่งกว่าการสัมผัสวัฒนธรรมที่จัดแจงอย่างตั้งใจหลายต่อหลายงาน
วันนั้นพาลูกชายมาคนเดียว ตั้งใจแค่จะยืนพับขากางเกงดูเขาอยู่ริมน้ำ แต่ไม่ถึงสิบนาทีก็ถูกเขาลากเข้าไปกลางน้ำพุจนเปียกหมด สายน้ำพุ่งสูงต่ำ ทุกครั้งที่ตกลงมาเด็กทั้งสนามก็กรีดร้องพร้อมกัน ข้าง ๆ มีเด็กหญิงคนหนึ่งกอดกังหันกระดาษที่เพิ่งทำเสร็จ กลัวน้ำทำให้พัง ยกมันสูงด้วยมือหนึ่ง อีกมือยังเล่นน้ำ ท่าทางปกป้องกังหันสุดชีวิตนั้นทำให้ผู้ใหญ่รอบ ๆ หัวเราะกันหมด ลูกชายก็หัวเราะจนสำลักน้ำ
ยามเย็นนั่งบนตลิ่ง ขากางเกงยังเปียก เย็นและติดขา ลูกชายได้กังหันมาอันหนึ่ง วิ่งไปวิ่งมา กังหันในมือหมุนไม่หยุด ใบพัดตัดแสงอาทิตย์ตกให้เป็นเศษแสงวับวาบ มองหลังเขา จู่ ๆ ก็นึกถึงฤดูร้อนแบบนี้ตอนตัวเองยังเล็กมาก
หลายปีมานี้ ส่วนใหญ่ก็มีกันแค่สองคนแม่ลูก พึ่งพากันมา ไม่ง่ายเลย แต่ยามเย็นแบบนี้ ที่ทั้งคู่ไม่อยากกลับบ้าน ก็ช่วยลบความเหนื่อยไปได้เงียบ ๆ ทีละนิด ผมคิดว่าตอนพาลูกมาที่นี่ สิ่งที่อยู่กับคุณในที่สุดก็จะเป็นสิ่งนี้ ไม่ใช่สไลเดอร์ตัวไหน เครื่องเล่นชิ้นไหน แต่คือยามเย็นที่คุณทั้งสองไม่อยากจากไป แม่น้ำยังไหลเบา ๆ อยู่ข้างหลัง
เรื่องเล่า