ขบวนออกจากพระราชวังหลวงตอนเช้า และถึงศาลเจ้าคามิงาโมะตอนบ่าย

เทศกาลนี้ย้อนไปถึงศตวรรษที่ 6 สมัยจักรพรรดิคินเม ตอนนั้นพายุและพืชผลเสียหายต่อเนื่อง ราชสำนักจึงจัดพิธีบวงสรวงเทพแห่งคาโมะ นั่นคือจุดเริ่มของเทศกาลคาโมะ และตั้งแต่ปี 807 มีราชทูตเป็นผู้ประกอบพิธี เพราะวันงานมีการประดับใบอาโออิทั้งที่อาคารศาลเจ้า เกวียน เครื่องแต่งกาย และสัตว์ จึงถูกเรียกว่าเทศกาลอาโออิ

ในขบวนมีขุนนางขี่ม้า ผู้ติดตามเดินเท้า และเกวียนวัวประดับใบอาโออิ เสื้อคลุมซ้อนกันหลายชั้นในสีน้ำเงิน แดงชาด และม่วงเข้ม ทุกคนประดับ "อาโออิคัตสึระ" ที่หมวกและหน้าอก และห้อยที่ชายคาเกวียนด้วย คือใบอาโออิคู่พันกับกิ่งคัตสึระ ซึ่งเป็นตราของศาลเจ้าคามิงาโมะและชิโมงาโมะ วัวลากเกวียนล้อไม้ และทั้งขบวนเคลื่อนไปด้วยความเร็วเท่าคนเดิน

ช่วงท้ายขบวนคือ "ไซโอได" ตัวเอกหญิงของงาน นั่งเกี้ยวที่มีคนแบกและมีนางในเดินขนาบ ไซโอเดิมคือเจ้าหญิงที่รับใช้ศาลเจ้าคาโมะ ธรรมเนียมนี้มีอยู่ราว 400 ปีจนถึงกลางศตวรรษที่ 13 และไซโอไดในวันนี้คือผู้รับบทนั้น ทั้งขบวนใช้เวลาผ่านจุดเดียวกันราว 1 ชั่วโมง และไซโอไดอยู่ถัดจากขุนนางขี่ม้า

เส้นทางส่วนใหญ่ชมได้ฟรี ช่วงบ่ายกลางเดือนพฤษภาคมที่เกียวโตอากาศอุ่น และคันแม่น้ำคาโมไม่มีร่มเงา พอถึงช่วงบ่าย หัวขบวนจะเดินผ่านโทริอิของศาลเจ้าคามิงาโมะเพื่อประกอบพิธี "ชาโตโนะกิ" ซึ่งเป็นพิธีสุดท้ายของวัน