ชื่อจีนแคะของซิงกาวัง สามพยางค์ สามภูมิประเทศ

ซิงกาวังเป็นเมืองริมชายฝั่งกาลิมันตันตะวันตก ชื่อเมืองมีที่มาหนึ่งว่ามาจากคำว่า Sakawokng ในภาษาดายักซาลาโก หมายถึงที่ราบชุ่มน้ำกว้าง ส่วนคนจีนแคะเรียกเมืองนี้ว่า ซานเขี่ยวหยง (San Khew Jong) อักษรแต่ละตัวหมายถึงภูมิประเทศอย่างหนึ่ง ซานคือเนินเขาหลังเมือง เขี่ยวคือปากแม่น้ำ หยงคือทะเล

ประชากรซิงกาวังจำนวนมากเป็นชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน ส่วนใหญ่เป็นจีนแคะ ศาลเจ้ามีมากจนคนอินโดนีเซียเรียกที่นี่ว่า Kota Seribu Kelenteng หรือเมืองพันศาลเจ้า ใต้ทางเดินหน้าตึกแถวมีโคมแดงแขวนอยู่ตลอดปี ห่างจากประตูศาลเจ้า กระทะน้ำมันทอดของ และป้ายร้านเพียงไม่กี่ก้าว

วันธรรมดา ศาลเจ้าก็ใช้กันตามปกติ หน้าประตูมีของไหว้และธูป ถัดไปไม่กี่ก้าวเป็นแผงผัด ตามซอยที่แยกจากถนนใหญ่ยังมีศาลเจ้าหลังเล็กกว่าอีกหลายแห่ง

ของกินที่เห็นทุกหัวมุมคือฉ่อยปั้น แป้งข้าวเจ้าแผ่นบางห่อมันแกวฝอยหรือกุยช่าย นึ่งแล้วราดน้ำมันกระเทียม จิ้มซอสพริก

คนต่างถิ่นมากันมากที่สุดในวันจับโกเม้ง วันที่สิบห้าหลังตรุษจีน วันนั้นมีขบวนแห่ตาตุง ร่างทรงที่กำลังเข้าทรงใช้เหล็กแทงทะลุแก้ม แล้วนั่งบนเกี้ยวให้คนหามไปตามถนน นอกจากร่างทรงชาวจีนแล้ว ยังมีตาตุงชาวดายักร่วมขบวนด้วย